WELKOM    AANBOD   ANNEKE   AGENDA   MEDIA   RETRAITE   BLOG   LOGIN   CONTACT

 

ANNEKE KLAASSENS   SPIRITUEEL CENTRUM   ATALANTA 145   +31 (0)6 15 669 660.  KVK 32062959   BTW NL1676.19.792.B.01

 

© 2018 ANNEKE KLAASSENS     ONTWERP  MONIQUEVANKESSEL.NL

HUPPELEN ALS HET WAAIT!!

October 3, 2015

 

 

Deze week ging ze voor het eerst naar school, een klein meisje die net een week geleden 4 jaar geworden was. Spannend met haar nieuwe rugzakje op, haar ‘Frozen’ lunchtrommeltje en beker.

 

Het bracht me terug naar ruim 10 jaar geleden, toen wij na vele teleurstellingen niets anders konden dan onze kinderwens te laten gaan. Jarenlang droomden we van een eigen gezinnetje, maar helaas, het mocht niet zo zijn.

 

Toen werd ons schoonzusje zwanger, en samen met mijn broertje kregen ze een prachtige dochter die ze Lizzy noemden. Voor de geboorte kwam mijn broertje op een dag naar mij toe en vroeg of wij een dag in de week op Lizzy wilde passen. Een vraag waar we zonder twijfelen gelijk ‘ja’ op antwoorden. En zo stond de afgelopen vier jaar, elke dinsdag in het teken van dit kleine meisje.

 

Wat was het fijn om haar op te zien groeien, en wat voelde ze zich snel thuis hier. Ze had haar eigen kamertje, gevuld met haar eigen spulletjes. Elk jaar werd steeds leuker, zeker toen ze ging praten. Dan kwam ze ’s morgens vroeg naar boven lopen en hoorden we, “joehoe, ik ben er weer hoor”.

 

Ze groeide op als een dametje met een sterk eigen willetje. Een vrolijk, wijs meisje die genoot van zingen en dansen. Geweldig hoe ze op ‘Blet’ les (ballet les) precies de andere kant op ging als de rest, gewoon lekker doen waar je zin in hebt. Steeds zag ik meer trekjes van mezelf in dat kleine meisje. Onze wens van een eigen gezinnetje is niet vervuld maar deze afgelopen vier jaar waren een prachtig onverwacht cadeau.

 

Elke dinsdag gingen we samen de hondjes uitlaten en af en toe was het dan ook regen of harde wind. Eigenlijk wilde ze dan niet naar buiten. Totdat ik tegen haar zei, “als je gaat huppelen, dan gaat de wind weg en huppel je er zo tussendoor”. Toen we vorige week de hondjes weer uitlieten begon ze weer te huppelen en zei, “kijk huppelen, zo gaat de wind weg”. Met een grote glimlach keek ik haar na, hoe simpel is het, “huppelen en het gaat weg”

 

Het leven geeft ons niet altijd wat we wensen, en soms is het moeilijk om de kracht te vinden om door te gaan. Toch geeft het leven je op een andere manier weer mooie dingen, de kunst is om ze te zien, en er van te genieten! Wij hebben genoten van de afgelopen vier jaar met prachtige herinneringen en gaan nu verder om onze nieuwe dromen waar te maken. En af en toe zullen we wel even wind tegen hebben, maar dan huppelen we, en gaat de wind weg!

Please reload

OVERZICHT

Please reload